Moja poezja

przejdź do: orange.pl | sklep | klienci biznesowi | obsługa klienta | usługi i aplikacje | wiadomości | sport | film | muzyka

Witaj , nie masz jeszcze konta? załóż je teraz

zaloguj się

oceń

Strona główna


	Czy na pewno chcesz usunąć grafikę?


	Strona główna Autor strony


	Moja wersja ,,Wind of change" 1. Dlaczego tyle zła Ten świat w sobie ma Nikt nie zmienia go na lepsze Paleta czarnych barw Oplata dzisiaj nas Nikt nie pyta już:Dlaczego? Każdy nowy dzień I każdy słońca blask Nadzieję niesie nam na lepsze Wierzymy mocno w to Że w sercach tli się wciąż Dobro które już nie zgaśnie Ref: Dzisiaj Przyszła chwila,ta na którą czekał cały świat Chwila w której wszystko w Twoich rękach jest Wiec nie zmarnój jej 2. Przed siebie idziesz wciąż Z nadzieją patrzysz w dal Bo zmienić pragniesz świat na lepsze W swym sercu miłość masz Obdarzasz ludzi nią Rozpraszasz nocy mrok miłością Ref: Dzisiaj... 3. A kiedy w gorszy dzień Ktoś zechce zniszczyć nas Ty zbudzisz w sobie dawną moc Niezniszczalnym staniesz się Pokażesz światu jak pokonać zło Jak silna miłość Twoja jest Ref: Dzisiaj...


	Do ojca którego nie było Ojcze, powiedz mi gdzie byłeś, gdy stawiałem pierwszy krok? Czy nie powinieneś przy mnie stać? Wtedy, gdy za szkołą, na boisku Pierwszy pot i łzy Pierwsza krew zamiast rosy płynęła Moja krew Choć w ciemnych kontach szkolnych korytarzy nie raz pytałem kumpli: ,,Jak to jest, ojca obok siebie zawsze mieć?" Nie wiem tego do dziś Ojcze! Tyle lat czekałem abyś staną u mych drzwi Mijały dni i noce Bezpowrotnie mijał czas, nie zapukał nikt I tylko bezsensowna pustka głuchych dni nie daje spać Za stołem, przy butelce spotykałem cię Gorzałka-twoja wybranka Wykreśliła mnie z twej pamięci bezpowrotnie już Czy trudno jest pamiętać o tym, że się syna ma? To pytanie zadaje sobie od ponad dwudziestu, już lat


	Wszystkie prawa do niniejszych utworów zastrzeżone!!!


	Dla Ciebie (do melodii ,,Przeżyj to sam") 1. Przez życie idziesz w samotności W swych małych dłoniach ściskając strach Gdziekolwiek jesteś w dzień czy w nocy Z Twych jasnych oczu sączą się łzy Ktoś czasem Ciebie cicho spyta: Co jest powodem Twych gorzkich łez? A Ty z oddali czasem krzykniesz Takie jest życie,taki mój los Ref: Podaj swą dłoń,podaj swą dłoń Nie odrzucaj mego serca już Ja chcą bardzo z Tobą być 2. Widziałem dzisiaj w Twoich oczach Iskierki gwiazd,płomyki dwa I jeden szczegół wzrok mój przekór Na Twoich ustach uśmiechu blask A chwilę potem usłyszałem Twój dźwięczny głos,słodziutki dźwięk W przypływie wielkiej fali uczuć Wziąłem gitarę,zacząłem grać Ref: Podaj swą dłoń,podaj swa dłoń Nie odrzucaj mego serca już Ja chcę bardzo z Tobą być


	Epitafium dla brata Był kiedyś taki ktoś Jeden z nas,nasz brat Dziewiętnaście mgnień wiosny Dziewiętnaście szybko przeżytych lat Odchodząc tak nagle,tak bez porzegnania Zostawiłeś dom Nie patrząc za siebie odszedłeś stąd I tylko stara gitara w koncie wyciera gryfem kurz Nie mówiąc nic nikomu Zamknąłeś za sobą ostatnie drzwi A za nimi nie ma już nic


	Rozstanie Pewnego pochmurnego dnia została sama Stała na peronie wpatrując się w dal Wagony pomknęły w dal Zabrały go ze sobą w nieznany świat Po jej policzkach spłynęły łzy Kilka chłodnych kropel W których zamknęła swój ból, tęsknotę i żal Nie chciała tego co się stało Lecz on tak chciał, jej kochany anioł Wybrał inne życie, inny los Pochmurne niebo nad jej głową płakało razem z nią A ona pusty peronem sama szła Została sama Czy zobaczy jeszcze kiedyś go?


	Nasza Ewangelia Tak wiele dni na kartach życia zapisał Los Tylko Ty wiesz ile z nich malował tęczą A ile obmył gorzką łzą Tylko Ty pamiętasz ile dni rozjaśniał słońca blask A ile utonęło w szarych chmurach kiepskich chwil Na szarych kartach życia Los wytyczył szlak Droga po której miałeś iść za dnia W spokoju i ciszy własnych marzeń Nagle Golgotą życia stała się Przyjaciel niczym Piotr wyparł się Ciebie Ktoś inny Judaszem stał się,zdradzając Cię Gdy chciałeś odrodzić się Jak Feniks z popiołów wstać Niczym Didymos Tomasz nie uwierzyli Ci Na kartach Twojej ewangelii sam pisałeś życia treść W kiepskim pamiętniku powiązałeś strzępy wspomnień W cierniową koronę swoich cierpień Wplotłeś kilka dobrych chwil Królem,panem swojej egzystencji jesteś dziś W cierniowej koronie na sercu I krzyżem życia na barkach swych Przez życie na swoją Golgotę idąc co dnia ,,Eli lana sabahtani" wołając nie raz Gryfino 29 października 2010 r.


	,,Nie z dobrych chęci rodzi się poezja... ...z nadmiaru siły się rodzi..."


	Złe wspomnienia Zaszczuty przez własne serce niespełnioną miłością Siedzę pogrążony w zimnej pustce codziennej egzystencji Przegranym sprawom z pogardą przypatruję się Przechlapałem swój dobry czas Już przestaję wierzyć w miłość Enigmatyczne wspomnienia zaskakują mnie Pamięć pięknych chwil rozpłynęła się jak mgła Rozwiana przez poranny wiosenny wiatr W mym umyśle same złe wspomnienia ostały się Jakby miniony czas w kamieniu wyrył je Uśmiech Zza lasu wyszło słońce Leniwie rozkłada na łące promienie swe Z uśmiechem wita Cię To dla Ciebie wyjrzało zza obłoków Byś uśmiechnęła się do tych, którzy kochają Cię Wiosenne słoneczko ogrzewa serce Twe Topi ostatni zimowy chłód Niech Twoje serce również uśmiechnie się By mogło mocniej zabić, gdy przyjdzie na miłość czas Uśmiechnij się do mnie, chociaż raz Tylko oto proszę Cię dziś (Tęcza) W kolorach tęczy utoną świat Wielobarwne ramię objęło horyzont Spięło dwa odległe krańce Połączyło serca dwa Po dywanie siedmiu barw Z sercem na dłoni do Ciebie pragnę biec Chciałbym być dobrym duchem w życiu Twym Powiedz, że też tego chcesz Barwy tęczy niech prowadzą nas Do szczęśliwych przeżyć, lepszych dni Zróbmy całemu złu na złość I z tęczowym uśmiechem przeżyjmy życie swe Taka muzyka Kolejna nuta o miłości Wyrwana z gitarowych strun Jeszcze jeden radosny akord Zagrany tylko dla tej jedynej Szczęśliwe dzwięki płyną szerokim strumieniem Do tej, którą wybrało nieomylne serce Palce na strunach zdarte do krwi Gryf powoli zamienia się w pył Lecz melodia ciągle brzmi Teraz grają ją serca dwa Niepokorni myśliwi szukający miłości Nuta goni nutę Akord za akordem gna Płynie radosna melodia Szczęśliwy to czas ŚPIEW Czy słyszysz wokół ten szum? To las nuci swą pieśń Drzewa dla Ciebie śpiewają dziś W zimowy wieczór, gdy chłód przenika ciało Twe A serce w samotności drży W ten świąteczny wieczór Drzewa niosą kolęd znajomy ton Gdzieś wysoko pośród konarów drzew Młody ptak nie może spać Światła miasta w jego oczach odbijają się Z oddali niesie się ciepły kolęd ton Gdzieś wysoko na pochmurnym niebie Księżyc patrzy na świat Na twarzy ma smutek, a w oczach łzy Choć dookoła ma tysiące gwiazd On ciągle jest sam Razem z wiatrem nuci kolędy Dla Ciebie człowieku Wiatr niesie radość i radosny śpiew 25 grudnia 2009


	(Burza) Ciemnoszare złowrogie chmury zakryły wiosenne niebo Pierwsze krople deszczu zrosiły trawę uginając jej zdzbła Gdzieś za horyzontem słychać pierwsze odgłosy burzy Pioruny, strzały Boga, co chwila rozdzierają niebo na pół Szaleńczy wiatr ugina konary drzew Z głuchym trzaskiem łamiąc je Pierwsze gromy spadają na mój ogród Nie mają litości dla kwiatów i drzew Kielichy tulipanów pełne wody do ziemi chylą się Przed burzą czując respekt i strach Zdradziecki wiatr ze złością wyrywa stary dąb Symbol siły, który miał tu wiecznie stać Powalony mocarz, niczym pokonany król Pod topór kładzie głowę swą Burza-kara mojego Boga za pychę, za zło Piorun-miecz katowski, który dziś uderzy w czyjś kark Wiatr,trawa i kwiat Smutną balladę gra jesienny wiatr Szelestem pożółkłych liści niesiony śpiew O tym,że tuż obok Ciebie Gdzieś pod Twoimi stopami Uschnięta trawa woła do nieba o deszcz Prosi ciemne chmury Choć o jeden promień słońca Ten jeden uśmiech,który pozwoli znów żyć Złamane łodygi uschniętych kwiatów Już nie czekają na deszcz Od dawna nie pragną słońca Nic nie zwróci życia im A wiatr dalej niesie melodię swą Nie woła o słońce Nie rozproszy czarnych chmur Wieczór Świat otula biały puch Zimowa biel i za oknem mróz A w rodzinnym domu przy kominku Ktoś nakrywa stół Za chwilę zabłyśnie pierwsza z gwiazd I zabrzmi kolęd wesoły ton Na znak miłości przełamią się opłatkiem I złożą życzeń moc W ten niepowtarzalny wieczór Dla zagubionych i zbłąkanych Znajdzie się miejsce przy stole tym To magiczny czas Wędrówka Krętymi ścieżkami życia przyszło nam iść. Czasem pod górę, zawsze pod wiatr, Przed siebie szliśmy, co dnia. Choć po twarzach zacinał deszcz. Z chórami aniołów nie śpiewał nikt. Nawet niebiańskie dzwony biły tylko na trwogę. Dźwięczne harfy grały smutne melodie. Ale nikt nie przejmował się tym. W deszczowe dni i pochmurne noce. Wciąż nowe wyzwania rzucał nam Los. Stawialiśmy im czoła zaciskając pieści swe. Groziliśmy pięściami niebu, gdy gromy spadały na nasze łby. Nawet Wszechmogący nie dał rady nam. Nasz upór podziwiał z niedowierzaniem świat. Gdy przyszła chwila oddechu, moment spokoju. Padliśmy zdyszani, bez ducha wręcz. Doszliśmy do celu, osiągnęliśmy swój szczyt. Lecz zdziwienie nasze było wielkie. Gdy się okazało, że przed nami ktoś już tu był. Radości ze zwycięstwa nie odczuwał nikt. Bo zbyt wiele kosztował nas sukces ten. Zbyt wielu oddało swoje życie za marzenia. Które nigdy nie spełniły się . Wiersz Rozproszone przez wiatr wspomnienia Rozsypane w pamięci, rozbite w pył Dzisiaj poskładać chcesz w jeden ciąg Pozamykać nie potrzebne drzwi By strach zostawić za progiem Niech odejdzie precz Na świat otwierasz okno Niechaj spłyną dziś ku Tobie Dobre duchy pięknych lat Powiedz swoim wrogom: Srał was pies! Do przyjaciół zaś skieruj Dobrych, ciepłych słów moc: Jesteście wielcy i wspaniali Oddam wszystko za... Wszystkie swoje wiersze oddam za jeden uśmiech Twój Każdą swoją na papier przelaną myśl Ofiaruję w darze za każdy Twój przyjazny gest Wszystkie słowa płynące z Twych ust Zamienię w cudowną baśń A baśń w piękną rzeczywistość Daj mi szansę bym mógł, chociaż raz powiedzieć Ci: ,,Kocham Cię!!!" Każda moja niepokorna myśl Każdy pochopny gest Niech spłoną na ofiarnym stosie Niechaj zmienią się w przyjazny gest Oddam swe najlepsze dni i lata Za jeden dotyk Twoich dłoni Proszę Cię, pozwól mi, chociaż jeden raz Zamknąć Twoją dłoń w klatce moich rąk KOCHAM CIĘ!!!


	Wczoraj odnalazłem stary album ze zdjęciami Pożółkłe fotografie dawno pokrył, grubą warstwą kurz Niektóre twarze, choć tak bliskie i znajome Dawno temu, do nikąd zabrał czas Beznamiętnie przeglądam fotki Niektóre z nich uwieczniły tych, których nie chcę znać Są zbyt obcy mi Nazbyt obojętni tak Jest pośród wszystkich fotografii Tylko jedna, która cieszy mnie Uroczą twarz na niej uwiecznił ktoś Na tym zdjęciu jesteś Ty Armagedon Niepewnie wstaje nowy dzień Powoli podnosi powieki swe Wystrzał złowrogich dział Przerywa jego sen Serca ludzi zalewa gniew i strach Ten dzień i to miejsce to Armagedon Którego nadejście zapowiedział Bóg Gdy swoimi skrzydłami obejmie świat Nadejdzie ostateczny czas Nie będzie jutra Nie będzie też nas Czerwono-krwisty Armagedon Ubrany w śmiertelną biel W objęcia nicości popchnie świat Do tanga straceńców porwie nas Życie Dom którego nie ma Przyjaźń która odeszła Miłość która nigdy nie przyszła Życie Kilka szalonych chwil na dragach Ciągły ból głowy i wieczny kac Jeden ostry zakręt za którym wszystko inne jest Życie Setki przejechanych kilometrów Ciągłe ucieczki,wciąż nowe miejsca A w nich od nowa zaczyna się coś Życie Kręta droga do góry,na szczyt A meta dla wszystkich w tym samym miejscu jest Nisko,na dole,dwa metry pod ziemią,w głąb Z serca cierń Z głębi serca wyrwany ostry cierń Okrutna samotność dawno temu wbiła go tam A serce krwawiło co dnia Lecz nadszedł ten dzień, radosny moment W którym moje oczy pierwszy raz zobaczyły Cię A uszy usłyszały Twój głos Roztopiłaś mojej duszy chłód Z serca wyrwałaś cierń Delikatny dotyk Twojej dłoni otarł moje łzy Teraz wiem gdzie moje miejsce jest Zamiast cierni teraz Ciebie w sercu mam Koisz ból, łagodzisz życia trud Dodajesz sił gdy słabnę Podnosisz gdy opadam na dno Z serca wyrwałaś cierń Na jego miejscu zasadziłaś piękny kwiat Tym kwiatem jesteś Ty Wiara Nadzieja Miłość Wyszedłem wczoraj przed dom Chociaż było ciemno, zobaczyłem je Wiara, Nadzieja i Miłość ulicami szły Za nimi, ukradkiem podążała złowieszcza Zdrada W swojej dłoni ściskała Gniew Ciskała nim we wszystko dookoła W ludzkie serca wbijała ból Każdą duszę chłodem przeszywała na wskroś Wiara w sercach ustępuje miejsca Nadzieji A Nadzieja w Zwątpienie zamienia się Zdrada i Gniew jak rodzeństwo razem Podążają przed siebie niestrudzenie Opuszczona Miłość w błocie nienawiści tonie dziś Zapomniana i zdradzona roni gorzkie łzy Brakuje dla niej miejsca w sercach Brakuje jej w nas


	Gdzie serce,tam dom Gdzieś daleko stąd Tam gdzie słońce budzi dzień Tam jest nasz dom Ostatni spokojny ląd Prawdziwa Oaza Spokoju Pośród wzburzonych życia fal To jest to miejsce Do którego wracają nasze wspomnienia Bo przecież serce zostało tam A dom jest tam gdzie ono jest 7 maja 2009 W tamten deszczowy dzień on do pociągu wsiadł. Nie oglądał się za siebie,nikt nie żegnał go. Gdzieś odeszli ci,których przyjaciółmi zwał. W przedziale przez okno sam oglądał świat. A w pamięci miał obrazy tamtych miejsc. Które teraz zostały daleko stąd. W oczach pojawiły się łzy. Gdy pamięć odtworzyła twarze ludzi. Dla których dotąd żył. Każdy kilometr wielkim ciężarem był. W sercu pojawił się ból w duszy żal. Mijały minuty,godziny,mijał czas. Gdzieś daleko w tyle został dom. On w ciszy i milczeniu połykał tęsknoty ból. Telefon w plecaku milczał też. Nikt nie wołał za nim,nikt nie zatrzymał go. Odjechał sam w szeroki,nieznany świat. Chmurka Jestem małą chmurką, która dryfuje po niebie Z wiatrem tańczę na szczytach najwyższych gór W konarach drzew co noc kładę się do snu Razem z ptakami szybuję na ich skrzydłach Jestem obłokiem i z góry patrzę na świat Uwolniłem się z martwej cielesnej powłoki Którą zamroził na zawsze czas Jestem duszkiem lekkim niczym mgła Padający deszcz łagodnie oczyszcza mnie Teraz jestem tylko tam Gdzie sięga wasza pamięć i bezbłędna myśl W pogodny dzień spójrzcie w niebo Tam wysoko pośród białych chmur będę też i ja Był taki czas Gdy mieliśmy po kilkanaście lat A przed nami stał otworem świat Mieliśmy plany i marzenia Które brutalnie zweryfikował czas Mieliśmy wielkie plany Genialne nasze pomysły zaskakiwały świat Każdy królem życia był Każdy wygrywał to, w co grał Aż pewnego pochmurnego dnia Bladym świtem ktoś Zburzył nasz spokojny świat Obrócił wszystko w pył Został tylko w sercach żal i gniew I bezsilna złość Mordercy dziecięcych marzeń Na szaro pomalowali świat Kazali wreszcie dorosnąć I zagrać w ich grę Grę w życie Pamiętam, był taki czas Zwyciężaj Pokonać strach,zwyciężyć zło Zerwać kajdany,zburzyć mur Masz do tego prawo Znajdź w sobie tę siłę Odkryj w sobie tę moc Która poprowadzi Cię Powiedzie do zwycięstwa Nim nastanie ostatni zmierzch Podejmij wyzwanie i walcz Gdy upadniesz to wstań Daj nadzieję na jutro Niech słoneczny wstanie świt Pokaż światu na co Cię stać Pokaż jak wielką siłę w sobie masz Walcz i zwyciężaj Nie trać nadziei Kolejny utopiny w smutku dzień Brak nadziei i wiery wyczuwalny jest Jak powiew zimnego wietru Jak zacinający w twarz deszcz Proszę,nie zamykaj się w sobie Otwórz swe serce dla tych Którzy do niego chcą wejść Otwórz przed nami swój świat Damy Ci wiarę i nadzieję na jutro Pomożemy przez każdy zakręt przejść Wyjdziemy na prostą,damy siłę Ci Byś dumnie przed siebie szła Jesteś przecież z nami Bo tego chciał Bóg Jesteśmy z Tobą Bo wciąż o Tobie pamięta ktoś Pamiętam ja You'll never walk alone Gdzie jest ten świat bez wojen i zdrad? Wciąż drogą niepewną,wyboistą i krętą Przed siebie mkniesz co dnia Nie oglądasz się za siebie bo nie zostawiłeś nic Szukasz drogowskazów lecz nie znajdujesz ich A te które mijasz i tak nie prawdziwe są Nie wskażą Ci drogi nawet ci Co przed Tobą tym szlakiem szli Nie powiedzą dokąd prowadzi wybrany szlak Gdzieś w głębi duszy mapę drogi masz Chociaż nie znajdziesz na niej nic prucz białych plam To i tak wiesz dokąd chciałbyś dojść Idziesz przed siebie nieustannie co dnia Mając bagaż pełen wspomnień i marzeń Podążasz do celu który daleko jest Ale wiesz,że dojdziesz i spełnisz marzenia swe Gryfino,niedziela 8 sierpnia 2010 r.